Bohdan Wrocławski – Jeden wiersz

1
163
Bohdan Wrocławski
Bohdan Wrocławski

OPIS

Nie ma sensu umierać dla opisu
mimo to twoje oczy patrzą zbyt wysoko
aby mogły zapamiętać ten ledwie uchwytny cień
powiek
które schną w słonecznej purpurze krwi

Dzieje się tak w południe
jest ono zazwyczaj najbardziej samotne

Na polnych drogach
przebiegają stada małych kuropatw
gotów jesteś założyć się
że przechodzący z wielką rozpaczą starzec
– to Chełmoński być może Gierymski
zamknięty w ciasnym mroku Powiśla

Ta historia jest zbyt odległa
aby można było umierać
z jej śladami na wargach
Mimo to nadal w mansardach głodują poeci
wariują malarze
muzycy o palcach
kruchej miśnieńskiej porcelany 
płoną

Niecierpliwy Beethoven po raz wtóry
przerabia swoją symfonię
– jest zbyt głuchy

zbyt zdenerwowany


dlatego przechodząca obok śmierć
patrzy na niego z pogardą

Pewnie i ona wkrótce umrze
na polu bitwy
w intensywnym zapachu farb olejnych
dźwiękach popowej muzyki 
w zupełnie przypadkowych strofach

ale póki nas nie dotyka
zamilczmy z nią
pełni fascynacji widząc swoją twarz
odbijaną w najczystszych źródłach klęsk
i zupełnie niezrozumiałej radości

Wtedy już wiesz – musimy wciąż powracać
do tych miejsc
w których cisza
nadal jest nieśmiertelna

Reklama

1 KOMENTARZ

  1. O poecie Bohdan Wrocławski, – Jeden wiersz. Przeczytałam w dniu 17.08.23. Bardzo ciekawie poeta ujmuje rzeczywistośc wokół siebie. Ciekawa postać literacka, polecam do przeczytania ten wiersz i pomyślenia o tych obrazach, które poeta stworzył przed naszymi oczami.

    Prosze poczytac moj tekst, napisany o wojnie na Ukrainie. https://aleksandrahesperyjska1.wordpress.com/2023/06/11/moj-codzienny-bol-ktory-nie-pozwala-mi-oddychac-spokojnie/

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko