Jan Brzękowski – Włosy

0
280

o zmierzchu — czarnym jak skrzydło samotnego ptaka
w noce mię wiedziesz z dewonu pierzaste zaradnie
noce antracytowe głębokie jak studnie.

przez morza roztopione w czerwień
przez chmury cynowe skrwawione zachody
we włosach jak burza skłębionych i ciemnych
zanurzam
usta — spragnione i głodne.

we włosach i nocy się gubię bezsennej ze lnu czarnego
nocy bez gwiazdy polarnej i bez jutra
w nocy bez wyjścia.

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko