Małgorzata Kulisiewicz – wiersze

0
64


Cinéma-vérité

Kino-prawda
samo życie
frunie w skończoność

na plaży pożerane wędzone mewy
zimne piwo za 7 zł
resztki wchłania morze
obok biega dziecko bez ręki

woda oceanu nie jest już lustrem
odbiciem jest kino
nie cofniemy niczego
jest czarno na białym
i w technicolorze


Buntownicy

Wszystkiemu winien
brak miłości
w dzieciństwie
– twierdzą psychoanalitycy.
Buntownik bez przyczyny,
zwariowany Piotruś,
dziki motocyklista Johnny
i inni…
Może jednak mieli rację,
świat wymaga gruntownej
naprawy.


Na plaży w samo południe

Wata cukrowa i słowna
rozpływa się a słońcu.
Rdzeń zostaje
korzeniem tożsamości.
Jego się trzymaj.
Wokół niego
obrośnij w piórka
jak żar-ptak
poezji.


Dylemat Fausta – „Trwaj chwilo”

Morze zmywa
ślady stóp na piasku
nietrwałość czasu

nasze znaki
odcisną się w powietrzu
na chwilę

nasze słowa
pozostaną na dłużej
wśród ludzi

nasza miłość
będzie trwała nawet
gdy skończy się czas


Pod – teksty

Warstwa po warstwie
zdzieram znaczenia
wspinam się
i schodzę w głąb
tutaj jest tylko droga
przebłyski
zwierciadła
poezja
taniec niewidzialnych


Tribute to Actors

Król Lear umiera
na scenie
aktor również

chłopak z Bronksu
spełnia marzenia
gra Ryszarda III
kolejne wcielenie
Michaela Corleone

dlaczego chcą być
kimś innym
nie na zawsze
na mgnienie czasu

oddają swe istnienie
innym egzystencjom
żyją po tysiąckroć
zawsze inaczej


Nakarmić smutek

Ekran ołtarz
zabiedzonych dusz
tonących w luksusie
i głodzie

W ciemności zapominają
o swoim ego
żyją
w światach równoległych

Wychodzą napełnieni
nowym istnieniem
wyobrażeniami

Słodkogorzkie łzy
kwaśnosłony zmierzch
zapala się świt
spełnienia


Rejs po Morzu Turkusowym

Chłopiec puszcza statek-zabawkę
niedaleko brzegu.

Łajba mężczyzny
z trudem dopływa
do odległego celu.

Okręt starca
wraca pusty.
Zostawił go
po tamtej stronie.

Błękitny kres podróży.


Zakochamy widz

Czułe słowa, pokusy,
ukryte pragnienia,
tańczymy w ciemnościach kina.

Jakiś Harry, jego Sally,
Scarlett i Rhett Buttler,
ktoś wyświetla  nasze marzenia.

Błądzimy w jaskini Platona,
za nami cienie na ścianach
układają się
w kształt serca.

Kino jest poezją,
poezja życia
bywa jak kino.

Z szoku złamanych dusz
próbujemy wydostać się się na brzeg
Happy Endu.

——————–

MAŁGORZATA KULISIEWICZ – absolwentka filmoznawstwa i polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, autorka esejów i recenzji filmowych i literackich, publikacji historycznych, realizatorka reportaży telewizyjnych. Autorka książek poetyckich: „Inni Bogowie”, „Kot Wittgensteina i inne wiersze”, „Ciasteczka z ironią”, „Sprzedawcy jaśminu” oraz zbioru opowiadań „dalEKOwzroczność”.

          Jej opowiadania i wiersze były publikowane w “Helikopterze OPT”, na portalu “Pisarze.pl”,    w “Gazecie Kulturalnej”, „Lirydramie”, „Wyspie”, „Dzienniku Polskim”, „Nowych Myślach”, „BregArcie”, „Babińcu Literackim”, „Lamelli”, „Szufladzie.net”, „Poezji Dzisiaj”, „Metaforze Współczesności”, „Akancie”, „Wytrychu”, „Bezkresie”, w „Stronie Czynnej”, w „Magazynie Horyzont”,  „Hybrydzie”, „Whisper of Sofly – Yearly Anthology of Poetry (Vol 2)”, „Contemporary Writers of Poland. On Life’s Path”, na portalu „Spillwords.com” oraz w licznych antologiach i almanachach. Kilkukrotnie zauważona i wyróżniona w konkursach literackich i filmowych. Mieszka w Krakowie.

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko