Omawiana książka: abp Fulton J. Sheen, „Stworzeni do szczęścia. Klucz do dobrego życia” (wyd. Espirit, 2016).
Zajawka: Fultona Sheena jako teologa i pisarza poznałem, przeszukując księgarnię św. Stanisława na ulicy Wiślnej w Krakowie. Od razu oddałem temu dzieło swoje serce i umysł.
Słowa kluczowe: Z tym pisarstwem obcuję już od dłuższego czasu. Fulton Sheen występował w audycji telewizyjnej, w Stanach Zjednoczonych, która zyskała wielką popularność – jego książki to pokłosie tych audycji. Książka „Stworzeni do szczęścia” nie jest prostym poradnikiem, ani receptą na szczęśliwe życie. Możemy mówić o czymś w rodzaju poradnika teologicznego – jak jak poradnikiem filozoficznym była książka Tatarkiewicza o szczęściu. Szczęście u Fultona Sheena jest rozpatrywane w paradygmacie chrześcijańskim – radość bardzo często powstaje z modlitwy. Szczęście u Fultona Sheena jest związane również z pięknem – w doskonałym oceanie nieskończoności człowiek szuka czystego światła, czystego słońca. Szczęście jako wartość wewnętrzna wychylona ku zewnętrzności, ponieważ czasem cieszą człowieka rozmaite drobiazgi. Człowiek nie potrafi kochać Pana Boga, ponieważ wciąż kocha samego siebie wyłącznie. W naturę ludzką wpisany jest konflikt wewnętrzny, który już było widać w upadku rajskim – swoista próba miłości. „Gniew” Boga związany jest z naszym nieuporządkowanym „ja”. W raju utraciliśmy życie nadprzyrodzone, ale wciąż mamy do dyspozycji życie przyrodzone – tęsknota za oryginałem stworzenia – Chrystus przyszedł na świat, aby oryginał przywrócić. Dobra Nowina czyni z ludzi wspólnotę, który ma dwie głowy – cielesną Adama i duchową Chrystusa. Nie można wiary uprawiać w pojedynkę, ważne jest pojęcie wspólnoty ecclesia – od drobnej do wielkiej. Wspólnota mająca przewodników, kapłanów. Cokolwiek rozwiązane będzie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Chrześcijanie żyją w mistycznym ciele Chrystusa. Kiedy umrzemy dla siebie, będziemy żyli w królestwie. Ważna jest w tej książce dialektyka tego, co wewnętrzne i zewnętrzne. Sakrament zewnętrzny jest znakiem rzeczywistości wewnętrznej, boskiej. „Boski” farmaceuta, Bóg, działa poprzez widzialną przyrodą. Komunię św., chleb, przemieniony w sposób nadprzyrodzony. Chrześcijaństwo nie jest tylko systemem etycznym, o życiu chrześcijan stanowi Jezus Chrystus, dlatego Jemu trzeba zawierzyć we wszystkim, co czynimy. Za św. Augustynem – należy kochać Boga i robić, co się chce. Pracujemy na swoje zbawienie w konkretnych strukturach społecznych i mistycznym ciele Chrystusa. Po śmierci sąd Boży jako rozpoznanie. Piekło – cierpienie bez miłości, Czyściec – cierpienie z miłości, Niebo – miłość bez cierpienia. Wszystko, co nieszlachetne, w czyśćcu się wypala. Dlaczego dusza idzie do piekła? Ponieważ nie chce kochać. Piekło jako wiekuiste samobójstwo z nienawiści do miłości. Wszystkie przyjemności życia zawierają się w trzech jednościach prawdy, życia i miłości. Istnieją dwa rodzaje pychy: wszechwiedzy i niewiedzy. Człowiek pokorny jest lepiej przysposobiony do wiary aniżeli mędrzec. Zmierzanie ku temu, aby wyzwoliła nad prawda i to, co jest opowieścią o naszym życiu wewnętrznym, która objawia się w Jezusie Chrystusie. Sąd o człowieku wydajemy na podstawie tego, kim on jest. Niebezpieczeństwo życia wspólnotowego: zatracenie swoich cech osobowościowych. Bóg jest przyczyną wszystkiego i zna wszystko, zanim cokolwiek się wydarzy. Świętość polega na tym, że wszystko, co nas spotyka jest wolą Pana Boga, dlatego człowiek święty dziękuję zarówno za to, co dobre jak i złe.
Miłość jako nawyk: zrobienie herbaty, obiady, pomoc w czynnościach codziennych.
Miłość nie jest umową handlową: z Bogiem nie powinno się targować.
Miłość polega również na miłowaniu polega swoich nieprzyjaciół.
Książka ma tryb felietonowy, felietony o charakterze chrześcijańskim, zbliżone nieco do pisarstwa Chestertona, nasycone obrazowym, przyziemnym konkretem, opowieść bardzo plastyczna. Określenia Boga: „Boski Artysta, Boski Farmaceuta”.
Opowieść napisana pięknym językiem literackim, przybliża tajemnicę życia chrześcijańskiego. Czymże byłoby to szczęście? Związane jest również z cierpieniem, polega na przezwyciężeniu rozmaitych trudności, chodzenie pod górę, kiedy się nic zgoła nie udaje, wierność wobec trwałych wartości, być może być szczęśliwym znaczy być wiernym, zachęcam do lektury książki Fultona Sheena.
