SKAŁY MILETO
Nie widzisz osuwających się
skał Miletu;
wody słonawe i słodkie
o aromacie kadzidła.
Uspokaja się ogień
na północy,
wędrują spokojne wody;
„szepczą dziewicze”!
LE ROCCE DI MILETO
Non vedi scoscendere
le rocce di Mileto;
acque salmaste e dolci
dal sapor d’olibano.
Fuoco al boreale
tranquille,
vagando d’acque placide;
”sussurrano vergini”!
*
SOSNY WILLI ROTONDO
„TE TAJEMNICZE”
W ten sposób sosnowe wierzchołki
patrzą na mnie
i szepczą
pozytywne uczucia
a wiatr już gałęzie porusza;
i… jest ich dziesięć!
dotykają mojej twarzy,
”wszystko… jest tajemniczo piękne”;
moje ponure niebo już tworzy
niebieskie bezkresne
pole!
po którym moje kroki…
w noc wędrują coraz dalej!
PINI DI VILLA ROTONDO
”QUELLI MISTERIOSI”
Così l’alte pinacee cime
mi guardan
e mi sussurran
belle sensazioni
e il vento i fomi ram già move;
e… son dieci!
il mio volto sfioran,
”come tutto… è misteriosamente bello”;
il mio ciel lugubre già forma
un campo azzurro
d’immenso!
sul quale i miei passi…
più lungi vanno nella notte!
***
PŁOMIENIE
Twym miłosnym pocałunkiem
moje serce się raduje
i wzdychając echem
na potężnym obrazie
znów zauważam
„nagość bezmiaru”!
LE FIAMME
Del bacio tuo d’amor
il mio cuor giubila
e sospirando d’eco
sulla possente immagine
rivedo
”la nudità d’immenso”!
***
OCHROŃ MNIE
Nie zawsze czas
w niebieskim świetle
boskość ukrywa!
w cieniu kwitnących drzew,
gdzie nawet umieranie jest przyjemne
i wśród czerwonych i niebieskich kwiatów…
ochroń mnie Panie!
”co na koniu przemykasz”
pędząc pod wiatr!
SALVAMI
Non sempre il tempo
nell’azzurra luce
la divinità nasconde!
al rezzo degli alberi in fiore,
ove piacevole è anche il morire
e tra i fiori rossi e turchini…
salvami Signore!
”che a cavallo passi”
scalpitando nel vento!
***
ZACHÓD SŁOŃCA
Na wielkiej połaci
wody
i na błękitnym niebie,
które powoli ciemnieje
czerwony glob
zaledwie się zauważa,
powoli opada…,
by umrzeć w morzu:
to słońce zachodzi…
szczypta powietrza
lekkie (myśli) świeże,
ogromna samotność
między morzem a niebem…;
czynią ze mnie
bardzo smutnego…
człowieka;
tak, jak słońce kona…
a następnego dnia się odradza!
moje myśli
męczą się
i czekają na nowy dzień…,
by dojść do siebie!
Wszystko milczy,
samotny
słyszę szybujące
szczęśliwie wolne…ptaki;
„wysoko, na bezkresnym niebie”
TRAMONTO
Nella grande distesa
d’acqua
e nell’azzurro ciel,
che pian diventa scuro,
un rosso globo
appena s’intravede,
e lento scende…
per spegnersi nel mare:
è il sol che va al tramonto…
un pizzico d’aria
legger (mente) fresca,
solitudine immensa
tra mare e cielo… ;
fan di me,
un uomo… molto
triste;
come il sol more…
e l’indoman rinasce!
così i miei pensieri
vanno stanchi,
spettando un nuovo giorno…
per rinsavir!
Tutto è tranquillo,
pienamente solo
odo lo svolazzar leggero
d’uccelli… felicemente liberi;
”nell’alto grande cielo ”.
***
Massimo Del Zio urodził się 15 kwietnia 1963 r. w Mediolanie. Poeta, pisarz i dramaturg, w 2003 roku ukończył studia wyższe z literatury i muzykologii na Sorbonie (Paryż); otrzymał tytuł doktora honoris causa w dziedzinie literatury starożytnej i filozofii w latach 2009 i 2010 w Rzymie.
Mianowany dożywotnim akademikiem tyberyjskim 21 lipca 1986 w klasie literatury i muzyki praktycznej Papieskiej Akademii Tyberyjskiej. Od 1997 członek Celebre Societé Des Poetes Français (Paryż, Francja), od 2008 jest członkiem Międzynarodowej Akademii Mecenasów Sztuki Reggio Calabria, od 2020 roku posiada stopień akademika prestiżowego Towarzystwa Dante Alighieri w Rzymie.
Autor o matrycy Leopardiego, opublikował sławne „Wiersze moralne”” (1984, Rzym, wyd.Gabrielli Editore).
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. „Złotego Oskara” miasta Capri w 1987 r. Autor został nagrodzony siedmioma złotymi medalami w dziedzinie literatury i muzyki; Absolutny zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Kalos 2021 w Rivisondoli, nagrodzony w obecności sławnych krytyków sztuki literackiej: Massimo Pasqualone i prof. Vittorio Sgarbi’ego. Do jego osiągnięć zalicza się także Nagroda Literacka Litterae Florentinae 2023 w Scandicci (FI) – Nagroda za Całokształt Twórczości; 10 czerwca 2023 w Neapolu w Diana Theatre ex aequo II miejsce w konkursie interkontynentalnym Le Nove Muse Award; ex aequo I nagroda na Międzynarodowym Konkursie Sztuki Literackiej „IL Cygnus Aureus’ 2024 w Peschiera del Garda za dzieło „Edoardo e Beatrice / Edward i Beatrycze”.
