Jan Stanisław Kiczor
Reszkowie– bardzo nietypowa rodzina – część I
Józefina Reszke
Ul. Kozia (od strony Krakowskiego Przedmieścia). 1970 rok.
W głębi ulicy, po lewej stronie, odbudowane kamienice dawnego,
nieistniejącego„Hotelu Saskiego” Reszków, jak i miejsce ich
zamieszkania.
Rodzina całkiem nietypowa, a już zaistnienie rodzeństwa (siostra i dwóch braci) które odniosło niebywały sukces w historii światowej opery, było ewenementem nie znanym ani przed, ani po nich. Przy czym, mimo że kariery te zostały obarczone bogactwem, sławą, szczęściem – pozostawiły miejsce na wzajemną miłość rodziny, przywiązanie itp., co samo w sobie brzmi jak bajka, choć bajką nie jest. Wacław Panek (badacz wielkich operowych życiorysów) gorzko przy tej okazji zauważa: „Choć prawda o ich życiu i niewiarygodnych sukcesach najwybitniejszego śpiewającego rodzeństwa w naszych dziejach została przez rodaków zapomniana i wyrzucona na śmietnik niepamięci, jak wiele innych klejnotów, z których moglibyśmy być dumni”.
