Tyle miałem trudności
z przezwyciężeniem prawa ciążenia
myślałem że jak wreszcie stanę na nogach
uchylą przede mną czoła
a oni w mordę
nie wiem co jest
usiłuję po bohatersku zachować pionową postawę
i nic nie rozumiem
„głupiś” mówią mi życzliwi (najgorszy gatunek łajdaków)
„w życiu trzeba się czołgać czołgać”
więc kładę się na płask
z tyłkiem anielsko-głupio wypiętym w górę
i próbuję
od sandałka do kamaszka
od buciczka do trzewiczka
uczę się chodzić po świecie
———————————————–
Andrzej Bursa (1937 – 1957 studiował na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego ze specjalnością języka bułgarskiego. Od 1954 do 1957 roku pracował jako reporter Dziennika Polskiego w Krakowie.
Działalność literacka poety trwała krótko, bo zaledwie 3 lata.
Jego twórczość poetycka w znacznej mierze przepełniona była buntem, brutalnością i cynizmem; wiersze cechowały naturalizm oraz antyestetyka opisująca ówczesną rzeczywistość w sposób demaskatorski i bezkompromisowy, a zarazem przesycony ukrytym liryzmem.
Nagłej śmierci Andrzeja Bursy w wieku 25 lat towarzyszył mit samobójstwa, ale prawdziwą przyczyną była wrodzona wada aorty.
Pośmiertnie, w 1959 otrzymał nagrodę Listopada Poetyckiego za najciekawszy debiut.
Propozycje wierszy wraz ze zdjęciem prosimy przesyłać na adres: [email protected]
