Strona główna Tagi Andrzej Gronczewski

Tag: Andrzej Gronczewski

Andrzej Gronczewski – Elizejskie bory*

Z taką więc ciszą i z taką powagąWejdziemy kiedyś w elizejskie bory… Juliusz Słowacki, Beniowski, Pieśń IV               Za  Komorowem  trzeba  skręcić  w  prawo, przejechać  cierpliwie  kilkadziesiąt ...

Andrzej Gronczewski – Brulion

Był z nami - Panie świeć nad Jego duszą. W  anegdocie o  przestrzeni  cmentarza, o nagłym  spotkaniu  ludzi  i  zwierząt, Jarosław  Iwaszkiewicz odsłania  dwa  sprzeczne ...

Andrzej Gronczewski – Obszary niczyje

            Dorosłych  traktować  jak  dzieci, dzieci  zaś  jak  dorosłych. Dorosłych  wytrącać  ze  stanu  ich  dorosłości, a  dzieci „wzbijać"  w ...

Andrzej Gronczewski-Czułe palce – w kamiennych rękawiczkach

              W  scenariuszach  mojego  dnia  przechadzka  zajmuje  ważne  miejsce. Jestem  człowiekiem  spaceru. Wyznaję  to  solennie, lecz  także  z  pewną  ironią. Słowo „przechadzka”  i  słowo...

Andrzej Gronczewski – Język giętki

               Choroby  mowy  są  groźne, dotkliwe, jątrzące. Lustro  mowy  chorej  obnaża  wszelkie  choroby, polityczne  i  gospodarcze. Uzdrowienie  słowa ...

Andrzej Gronczewski – Elizejskie bory*

Z taką więc ciszą i z taką powagąWejdziemy kiedyś w elizejskie bory... Juliusz Słowacki, Beniowski, Pieśń IV               Za  Komorowem  trzeba  skręcić  w  prawo, przejechać  cierpliwie  kilkadziesiąt ...

Andrzej Gronczewski – Cząstka świata i świat cały

Andrzej Gronczewski, profesor i wykładowca na  UW i w innych uczelniach, autor wielu książek, stały współpracownik Pisarze.Pl odszedł od nas pozostawiając nam duży dorobek, częściowo...

Andrzej Gronczewski – Brulion

 W  anegdocie o  przestrzeni  cmentarza, o nagłym  spotkaniu  ludzi  i  zwierząt, Jarosław  Iwaszkiewicz odsłania  dwa  sprzeczne  obrazy.              Tam, między  grobami, wre  przecież  ciągła  praca....

Andrzej Gronczewski – Noce florenckie

              Nie ma już w Europie ani katedr, ani sędziwych kościołów, ani wielkich muzeów, do których można byłoby wejść na chwilę, z nagłej potrzeby...

Andrzej Gronczewski – Chwila faustyczna

Nasze  doznanie  szczęścia  jest  fragmentaryczne, rozproszone. Wiąże  się  nie  tyle  z  dniem  czy  godziną, ile  raczej  z  małymi  wysepkami  czasu, z  archipelagami  minut  i ...