Piękny…
Piękny obraz „Powrót do domu w deszczu” (Going Home – In the Rain), autorstwa Dusana Malobabica jest jednym z mnóstwa dowodów malarskich na to, że jeśli część malarzy musiała zboczyć w stronę abstrakcji, a następnie w niej się babrać, to powinna zawrócić z tej drogi donikąd, i powrócić do figuratywności. Ta bowiem miała i ma – wciąż – szerokie możliwości rozwoju. Natomiast abstrakcja posiada wszelkie znamiona malarskiego nihilizmu. Tak więc po rozmaitych eksperymentach, w rodzaju pacykowania bielą na bieli, nadszedł czas, aby wrócić do uprawiania rzetelnego malarstwa.
(o7.11.23)
Od wielu…
Od wielu już lat staram się nie zauważać nadchodzenia/zbliżania się kolejnego Nowego Roku. Chociażby niedługo przed północą sylwestrową wślizguję się do łóżka, w złudnej nadziei, że zasnę. W tym roku też tak uczyniłem, ale zasnąć nie mogłem. Nie tylko ze względu na potworną kanonadę za oknami. Myślałem bowiem o tych wszystkich czworonożnych i uskrzydlonych stworzeniach wystawionych na te prymitywne zachowania ludzi radujących się tym, że kolejny rok upłynął, jeszcze bardziej przybliżając ich do śmierci. Ich śmierci. Związany jest z tym pewien paradoks: funkcjonują oni (ja również) w cywilizacji, która śmierć, jako dopełnienie indywidualnego losu, traktuje jako temat tabu. Jednocześnie jednak epatuje śmiercią na ekranach telewizorów i komputerów. Ale to zawsze jest śmierć innych…
(o1.I.24)
Może to, że…
Może to, że na Zachodzie nie jada się psów i kotów, nie wynika wcale z tego, że są naszymi pupilami. Natomiast powodem, przede wszystkim, jest to, że nie jada się mięsa drapieżników – i pies, i kot domowy nimi są.
(15.I.24)
Uważam, że…
Uważam, że poeci (jednak z całą pewnością nie ci piszący haiku) powinni rozważyć pójście w ślady kompozytorów. I tak jak oni zapisywać przy swych utworach, jedną bądź – zależnie od potrzeb – kilka wskazówek dla czytającego, w rodzaju: szybko, z ociąganiem, smutno itd. Czytelnik wskazówki te może pominąć, wręcz je zlekceważyć. Ale zdanie poety, który wiersz napisał, i na jego temat miał pewne wyobrażenie, może, przynajmniej, wziąć pod uwagę.
(o4.II.24)
Chęć…
Chęć życia w zgodzie ze wszystkimi źle służy charakterowi.
(16.XI.24)
Nie jestem…
Nie jestem dobrego zdania o odwadze cywilnej moich rodaków, a zwłaszcza rodaczek. To dlatego ,,Solidarność” musiała liczyć 10 milionów. W przeciwnym razie nie byłoby jej w ogóle.
(18.o5.25)
Poza kulturą…
Poza kulturą ludźmi nie jesteśmy.
(18.o5.25)
Opasły tom…
Opasły tom Wiersze wszystkie Konstandinosa Kawafisa zdobi fotograficzna podobizna autora. Znając jego „upodobanie”, gdy przebierałem się przed snem, na okładkę położyłem Słownik ortograficzny (akurat był pod ręką). Może sobie pochlebiłem…
(17.o6.25)
U źródeł…
U źródeł monastycyzmu, czy to w postaci eremityzmu, czy cenobityzmu, leży chęć prowadzenia uduchowionego życia w samotności, poza społeczeństwem. Odwoływano się przy tym do (przykładu) Chrystusa. Ale Włodzimierz Sołowjow zauważa: „Zwolennicy jednostkowego ascetyzmu powinni przypomnieć sobie, że Doskonały Człowiek spędził na pustyni tylko czterdzieści dni”. Potem powrócił między ludzi.
(18.o6.25)
_____________________________________________________
