Strona główna Wiersz dnia Elżbieta Juszczak – Skąd widać jasność

Elżbieta Juszczak – Skąd widać jasność

0
152
zdj. Zdzisław Pacholski

Jakiekolwiek oczy, ich blask, zbocza i wodospady
i lot mew z konturem nieba, przemiał wiatraków,
które pracowicie mielą tlen i azot.
Jakiekolwiek wpatrywanie się w zimny błękit
po zbyt wyczerpującej zimie.
Jakiekolwiek ulice z ich śpiewającymi rankami,
z potopem głów, ramion, lekkich torebek i ust.
Jakikolwiek mur słońca opierający się o paznokcie i policzki,
szept po rozgałęzionych ulicach starych lub nowych
i wołanie u włosów rozległych jak amazońska puszcza.
Jakiekolwiek zwycięskie śpiewanie na czubku sosny
i ciemny gospel u podnóża katedr.
Jakakolwiek jasność spływająca z masztów
wolności i świetnych widoków.
Jakakolwiek miłość przyklękła na brukach ulic
pochylająca głowę pod czerwonym kaskiem iskier.
Jakikolwiek ślad dobra w duszy niewinnego lub przestępcy.
Jakiekolwiek ciało pragnące ciepła i rozkoszy.
Jakakolwiek ciemność prowadzona na smyczy
przez pochodnie krwi i hekatomby miast.
Jakiekolwiek cierpienie ulatujące z twarzy
o skamieniałych ustach.
Jakikolwiek świat, zbyt doczesny lub idealny
i kierat dni posuwający się ku chwale pieniądza.
I jakakolwiek ciemna ława na sali sądowej
i czeluść skąd wychodzą demony i psychopatyczni władcy,
skąd widać jasność twej ludzkiej zmęczonej twarzy.
——————————————————-

Elżbieta Juszczak, urodzona w Kołobrzegu poetka, eseistka, reportażystka, dr hab. nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki. Absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki 1998, 2005.
Debiutowała tomikiem wierszy Ona grzeszna, Iskry Warszawa 1982. Kolejne zbiory wierszy to Pukanie, Iskry, Warszawa 1985, Świecąca ciemność, Towarzystwo Literackie, Koszalin 1992, Alergie, IbiS, Warszawa 1998. Za zbiór Pukanie otrzymała Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego w 1998 roku. Za działalność pisarską Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi 2002 .
W twórczości dziennikarskiej ceni sobie szczególnie reportaże literackie z czasów transformacji publikowane na łamach „Głosu Pomorza”. Ważne miejsce w jej twórczości dziennikarskiej zajmują wydania książkowe z dziedziny ekologii w formie albumów – Książka o wodzie, Przedsiębiorstwo
Gospodarki Komunalnej, Koszalin 2002; Książka o powietrzu, Koszalińskie Towarzystwo Społeczno – Kulturalne , Koszalin 2005; Książka o ziemi, Wydawnictwo „Książka”, Koszalin 2006.

Jako pracownik naukowy wydała m. in. „Głos Koszaliński/Pomorza”1952-1989. Propaganda i informacja, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 2017. Jest też autorką kilkunastu artykułów naukowych. Na Wydziale Humanistycznym Politechniki Koszalińskiej prowadziła wykłady i ćwiczenia m.in. z następujących przedmiotów: źródła informacji dla dziennikarza, publicystyka, reportaż, gatunki dziennikarskie, warsztat dziennikarski, mowa ciała.

Ostatnio debiutował jako prozaiczka krótką powieścią „Biedna Mała C.” Novae Res, Gdynia 2024. Obecnie współpracuje z kwartalnikiem literackim „Migotania”, gdzie zamieszcza eseje o tematyce literackiej.


Propozycje wierszy wraz ze zdjęciem prosimy przesyłać na adres: [email protected]

Poprzedni artykułTadeusz Śliwiak – Buty
Następny artykułTeatralne premiery lutego

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę wprowadź nazwisko