Niech mówią ci, których już nikt nie zapyta,
znad Prypeci, Piny, Szczary. Kiedy pękał
świat, wyrosła na drodze Przeklęta Wyspa.
Wśród zmrożonych cieni Syberia niesyta
niesie przez widnokrąg strach. Sina udręka
– mówią o niej tamci, których nikt nie pyta.
Czarna ściana lasu, dziadowska sadyba,
wszy i pluskwy wszędzie. A w głowie smak mięsa,
i głód, głód, ciągle głód, to Przeklęta Wyspa.
Raz, dwa trzy, umrzesz ty, i ktoś nagle znika
jak wiosną lód. Dziecko? Nie, gałąź odcięta
– powiedzą ci, których już nikt nie zapyta.
Ból zamarza, nawet słowa dławią. Licha
nadzieja wczepia się we włosy, a w księgach
nabrzmiały czas pęka, ech, Przeklęta Wyspa
jak syberyjska noc, bieluchna Kołyma.
Śnieg zakleja drogi, powietrze pamięta
nabrzmiały głód, mróz, wszy. A to tylko wyspa!
Niech teraz mówią ci, których nikt nie pytał.
—————————————-
Małgorzata Wójtowicz – autorka tomu poezji „Jeszcze” wydanego przez Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu. Debiutowała na łamach „Miesięcznika Literackiego”. Wiersze, eseje, felietony i recenzje publikowała m.in. w „Super Nowościach”, „Nowych Myślach”, „Mojej Przestrzeni Kultury”, „Babińcu Literackim”, „Śląskiej Strefie Gender” .Jej poezja była prezentowana na antenie Polskiego Radia Rzeszów i Polskiego Radia Koszalin oraz w wielu antologiach.
Propozycje wierszy wraz ze zdjęciem prosimy przesyłać na adres: [email protected]
