Szklani ludzie mają szklane chatki
Szklane serca biją szklany rytm
Szklane dzieci mają szklane matki
Szklane oczy ronią szklane łzy
Co dzień rano szklane słońce świeci
Szklani ludzie wyruszają w świat
W szklanych łożach płodzą szklane dzieci
Do kolekcji figurek ze szkła
Szklany kondukt w szklanym deszczu tonie
Szklany cmentarz zajął szklany wiatr
Potłuczone twarze plecy dłonie
Usypana cała góra szkła
Szklanym zmierzchem wracają do chaty
Noc zapada szklana noc do dna
Za marzenia stracone przed laty
Za bezsilność
Za rozpacz
Do dna
