Krzysztof Saturnin Schreyer – W kielichu jego dłoni

0
106

Różowe płatki palców w kielichu jego dłoni –
zły czar ich nie rozdzieli, zły wiatr ich nie rozgoni.
Uśmiechu złote iskry  jak  dziwnej gwiazdy siła
co męski glob w  kosmosu otchłaniach zniewoliła.

Zrośnięci jak pień brzozy zrośnięty z liściem złotym.
Gdy spada, pień usypia w zimowy czas tęsknoty.
Lecz wiosen mają krocie, bo ta przedziwna para
w pędzących nurtach życia  z pęt czasu się wyrwała 

A w dłoni  jak w kielichu różowe płatki małe,
znajome, gładkie, ciepłe,  przedziwnie doskonałe
ślą drżenia niewidoczne i wnika aż do kości
prąd cichy, prąd miłości.


                                                                       7  I  2010

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko