Urszula Kozioł – Psalm

0
169
uwolniony ode mnie ze mnie się nie wyzwolisz
dopóki we mnie jesteś powtórzę ciebie dalej

już samym dostrzeganiem przywłaszcza się A płaci
pozostawianiem siebie
w przyswojonym niebacznie

wymiana dopełnienia
drzewo w nas a my w drzewie
przekazani na trwanie
liść przez liście mnożeni

i podzieleni słowem
i ciałem rozłączeni
odnajdujemy “owo”
samym oczu dojrzeniem

od ciebie oddaleniem żadnym się nie oddalę
dopóki jesteś we mnie
gdzie to miejsce ten obszar
w którym ciebie nie znajdę

w ostatnim rozsypaniu
podziel na przemożna
się scalę

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko