Mikołaj Melanowicz: Koreański polonista doktorem honoris causa

0
67

Mikołaj Melanowicz

Koreański polonista doktorem honoris causa
   
Jan Cybis    Na uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odbyła się 16 stycznia br. uroczystość wręczenia tytułu doktora honoris causa Profesorowi Cheong Byung Kwonowi z Koreańskiego Uniwersytetu Języków Obcych (Hankuk University of Foreign Studies), twórcy polonistyki w Republice Korei (Korea Południowa).

   Jego zasługi dla popularyzacji języka i literatury polskiej są ogromne. To właśnie dzięki staraniom Profesora powstała i rozwinęła się polonistyka w Republice Korei, a ja* miałem szczęście spotkać się z pierwszym rocznikiem studentów w 1987 roku w kampusie w Yongin, z grupą liczącą 24 osoby. Spotkanie to zachowałem w pamięci, zwłaszcza, że adepci studiów polonistycznych byli żywo zainteresowani sytuacją w Polsce. Wówczas mogłem im powiedzieć na zachętę, że na Uniwersytecie Warszawskim powstał nowy kierunek studiów koreanistycznych w 1983 roku, tzn. w czasie gdy władze uczelni koreańskiej planowały otwarcie polonistyki po powrocie Pana Cheonga na swą macierzystą uczelnię ze studiów polonistycznych w Berlinie.

     Jak wiadomo, zarówno w Polsce, jak w Republice Korei na uczelniach borykano się z utrudnieniami politycznymi, przy czym w Polsce udało się wykorzystać niestabilność administracji ministerialnej i rozpocząć nabór studentów na koreanistykę – wykorzystującą podręczniki i literaturę południowokoreańską. Zarówno w Seulu, jak i w Warszawie na początku lat 80. XX w. znajdowali się wykładowcy myślący podobnie i zabiegający o stworzenie pełnowartościowych programów nauczania, wyprzedzających ograniczenia polityczne.
 

    Nie mam wątpliwości, że w Seulu promotorem takich działań był dzisiejszy profesor dr Cheong Byung Kwon, który od początku swej działalności edukacyjnej zabiegał o nawiązanie bezpośrednich kontaktów akademickich z Polską. Uzyskał najpierw poparcie Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym byłem wówczas związany, tworząc program japonistyczny, gdy rektorem był prof. Aleksander Koj, którego rola dla nawiązania współpracy z Uniwersytetem Hankuk zasługuje na przypomnienie. Jednak władze południowokoreańskie przez kolejne trzy lata nie wyrażały zgody na współpracę z Polską Rzeczpospolitą Ludową jako „krajem komunistycznym” i nie zgodziły się na udział koreańskich studentów w kursach języka polskiego w Polsce. Dopiero w 1989 roku Profesor Cheong uzyskał zgodę na wyjazd do Polski na zaproszenie Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych, UJ przyjął pierwszą grupę studentów koreańskich na kurs językowy.
 

     Dla charakterystyki sylwetki Profesora ważne są również wyjaśnienia na temat środowiska akademickiego, w jakim działał. Wspomnę tylko, że polonistyka jako kierunek studiów rekrutujący corocznie 30-40 studentów funkcjonuje w ramach College of Central and East European Studies  (Szkoła Studiów Europy Centralnej i Wschodniej), wraz z rusycystyką, slawistyką (Czechy, Słowacja, narody południowosłowiańskie), ukrainistyką, hungarystyką i rumunistyką.


    Prócz tej szkoły (college) aktywnie działają:  szkoła „interpretacji i przekładu” (język angielski, hiszpański, włoski, chiński, japoński, arabski, tajski, malajsko-indonezysjski), szkoła języków i literatury (francuski, portugalski wraz ze studiami brazylijskimi), indologia, afrykanistyka i in. Wyodrębnione są studia humanistyczne obejmujące lingwistykę i nauki kognitywne, ekonomię i biznes, nauki ścisłe, informatykę i inżynierię komputerową.
 

     Na podkreślenie zasługuje więc to zbliżenie nauczania języków i kultur z osiągnięciami cywilizacyjnymi narodów. Wymienione kierunki prowadzone są w kampusie w mieście Yongin (ok. 40 km od Seulu), a w nieco innych strukturach prowadzone jest nauczanie w kampusie seulskim w Imundong, gdzie znajdują się zakłady (departaments) japonistyki, sinologii, języków zachodnich etc.
Można więc stwierdzić, że Profesor Cheong Byung Kwon nauczał i prowadził badania w środowisku niezwykle ambitnym i nowoczesnym. Dlatego polonistyka, jaką współkształtował, należy do przodujących zagranicznych studiów polonistycznych w świecie. I za to należy Mu się nasza wdzięczność.
 

     Nic więc dziwnego, że absolwenci polonistyki tej uczelni znajdują zatrudnienie zarówno w krajowych przedsiębiorstwach i instytucjach mających kontakty z Polską, jak i w koreańskich placówkach rządowych i firmach prywatnych w Polsce, a jeszcze inni zajmują stanowiska profesorskie w Korei lub kontynuują studia w Polsce.
 

     Pragnę zdecydowanie podkreślić, że w krótkiej, bo 24-letniej historii polonistyki koreańskiej decydującą rolę odegrał właśnie Profesor Cheong, który potrafił wykorzystać wszelkie sprzyjające okoliczności, aby ukształtować ten nowy kierunek z korzyścią dla jego absolwentów i w duchu ambitnej uczelni, przodującej w dziedzinie nauczania języków i kultur świata. Można sobie wyobrazić, ile wysiłku musiał włożyć, aby doprowadzić do skutku proces ustawicznego odnawiania i wzbogacania kadry nauczającej, zwłaszcza zapraszanej z Polski – z UJ, UW, następnie z UAM, aby stworzyć przodujące centrum studiów polonistycznych.
 

     Drugim ważnym powodem do nadania Profesorowi Cheongowi tytułu doktora honoris causa jest Jego działalność translatorska i wydawnicza. Profesor – wraz z pracownikami Zakładu Polonistyki (Department of Polish) – pełni bowiem ważną rolę w dziedzinie promocji literatury polskiej w Korei – koreańscy pracownicy Zakładu są tłumaczami klasycznej, jak i współczesnej literatury. I tak w dorobku translatorskim prof. Cheonga są m.in. dzieła najwybitniejszych polskich pisarzy XIX i XX wieku, Henryka Sienkiewicza, Bolesława Prusa, Jarosława Iwaszkiewicza, i Sławomira Mrożka. Tłumaczył też poezję Wisławy Szymborskiej, Tadeusza Różewicza czy Zbigniewa Herberta. Dziełem wyróżniającym się wśród Jego prac jest przekład Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, który został nagrodzony przez Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców (2006 r.) Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę translatorską z wielkim powodzeniem kontynuuje jego uczennica, profesor dr Estera Czoj, w której przewodzie doktorskim miałem przyjemność uczestniczyć.
 

     Co prawda, większość monografii i opracowań popularnonaukowych i tłumaczeń kierowanych jest do studentów polonistyki w Korei, to jednak mają one szerszy zasięg, dając szansę ambitnym czytelnikom zapoznania się z polskimi dziełami literackimi
Zatem poszerzenie kręgu koreańskich czytelników literatury polskiej na młodsze pokolenia (dawniej klasykę polską Koreańczycy czytali w przekładach japońskich) jest ważnym powodem poparcia wniosku o doktorat honorowy dla prof. Cheonga, który pracę magisterską napisał na temat twórczości Czesława Miłosza, zapewne pierwsze poważniejsze studium na temat literatury polskiej w Korei Południowej.
   
    Należy podkreślić, że szybki rozwój polonistyki na Uniwersytecie Hankuk (HUFS) stał się możliwy dzięki intensywnej pracy naukowej, popularyzatorskiej i  translatorskiej Profesora. W Jego dorobku jest około 60 artykułów oraz pięć książek, których jest autorem lub redaktorem. Za najważniejszą książkę uznać można „Historię Polski”, jak również „Słownik polsko-koreański” (1266 str.), a także zbiór prac pt. „Studia porównawcze na temat literatury ludowej Korei i Centralnej i Wschodniej Europy” (2005 r.).

Nie mam wątpliwości, że to dzięki tym podstawowym pracom możliwe stało się intensywne kształcenie studentów koreańskich. Niepodważalny jest też fakt, że studia polonistyczne w Korei Południowej, tworzone od podstaw przez Profesora Cheonga, wyróżniają się w Azji Wschodniej pod względem programowym i merytorycznym. I przede wszystkim za to Profesor zasługuje na naszą wdzięczność, którą możemy wyrazić nadając Mu tytuł Doktora Honorowego.


   Osiągnięcia Profesora – zwłaszcza w zakresie tworzenia intelektualnych fundamentów stosunków koreańsko-polskich – całkowicie uzasadniają wniosek o nadanie Mu tytułu Doktora Honoris Causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Doprowadzenie do powstania w 1987 roku Zakładu (department) Studiów Polskich w Seulu, wykształcenie wielu pokoleń polonistów koreańskich, wieloletnia, owocna współpraca z Uniwersytetem Jagiellońskim i Uniwersytetem  im. Adama Mickiewicza, tłumaczenia literatury polskiej na język koreański zasługują na uznanie zasług prof. dra Cheonga Byung Kwona.
  ——————————————
Z recenzji dorobku naukowego, dydaktycznego i organizacyjnego prof dr Cheonga Byung Kwona, napisanej w związku z wnioskiem o nadanie Mu doktoratu honoris causa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.
*Prof. dr hab Mikołaj Melanowicz – Uniwersytet Warszawski, Wydział Orientalistyczny

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Proszę wprowadź nazwisko