Krzysztof Lubczyński rozmawia z JOANNĄ KASPERSKĄ

 

Joanna Kacperska Na wstępie banalne pytanie, ale nieuchronne i jednak celowe. Jak została Pani aktorką?

– Od dziecka chciałam być baletnicą, uwielbiałam tańczyć. Wbrew woli taty, a za przyzwoleniem mamy dostałam się w wieku dziesięciu lat do szkoły baletowej przy ulicy Moliera w Warszawie. Z marzeń o karierze primabaleriny musiałam zrezygnować, bo zbyt szybko rosłam, a dla baletnicy wysoki wzrost nie jest wskazany. Później tańczyłam nawet solowe partie w kółku tanecznym przy Domu Kultury na ulicy Myśliwieckiej, ale tam przygotowywano młodzież do zespołu Mazowsze, a mnie jednak interesował taniec klasyczny. Tak więc pierwszą nutkę artystyczną zrealizowałam już w dzieciństwie, a potem zdecydował przypadek. 

 

Zbigniew Ikona Kresowaty w rozmowie z Franciszkiem Starowieyskim - materiał wspomnieniowy

 

23 lutego minęła ósma rocznica odejścia artysty niezwykłego, m. innymi twórcy TEATRÓW MALOWANIA oraz cykli prac filozoficzno malarskich, twórcy jedynego w swoim rodzaju niezwykłego plakatu...

FRANCISZKA  STAROWIEYSKIEGO

 

Tą okazją pragnę przedstawić jedyną spisaną na żywo pamietną i pamiętną „rozmowę /artystyczną”

JAKO WSPOMNIENIE O WIELKIM ARTYŚCIE

(spotkanie artystyczne i przyjacielskie odbyło się latem 2005 roku w pracowni artysty w Warszawie.)

H A R M O N I A    K R Ó L   U B U   I  P R Z E C I w

B E C E T T O W I

Stanisław Nyczaj

Wspierał nas mądrym sercem

 

Wspomnienie o Jerzym Korey-Krzeczowskim (1921–2007)

(w 10. rocznicę śmierci)

I

Korey KrzeczowskiSpośród poetów żeromszczaków, których szeroki świat polubił, porywając w wir działań za granicą, stałym wkładem serca, pięknymi gestami odwdzięczał się Kielcom Jerzy Korey-Krzeczowski. Po doktoratach z nauk ekonomicznych i prawa międzynarodowego ustabilizowany długie lata w Toronto profesor, rektor i wykładowca Ryerson University, twórca dwu prywatnych uczelni (w tym wyższej szkoły zarządzania), doradca trzynastu rządów i dwustu dziesięciu korporacji z 53 krajów, wspominając spędzoną głównie w Kielcach młodość ambitną i dzielną (nie tylko w Gimnazjum i Liceum im. Stefana Żeromskiego się uczył, zdając maturę w 1939 r., ale też walczył jako żołnierz i partyzant podczas wojny i okupacji), ten wybitny naukowiec, menadżer i działacz społeczno-polityczny pośpieszył w jesieni życia z pomocą utalentowanej młodzieży. Oto w 1997 r. – jakby skłoniony owym „bagażem wspomnień”, co „realiom zaprzecza / i świętokrzyskie jodły/ na kanadyjskie cedry […] tłumaczy” (z wiersza Refleksja, Muskoka Lake 1975, w tomie Dojrzała pogoda. Wiersze i myśli, Kielce 1995) – zwrócił się listownie do Kazimiery Zapałowej, kierującej Muzeum Lat Szkolnych Stefana Żeromskiego, ze wspaniałą poniższą propozycją – cytuję za jej artykułem w listopadowym numerze „IKARA” z 1998 r.1):

Irena Wiszniewska rozmawiała z Krzysztofem Gąsiorowskim (materiał wspomnieniowy)

www.salon101.org   strona salonowa

Wywiady z cyklu Brudnopis Polski - czyli 24 lata z życia Salonu 101 - powstał z inspiracji Kasi Kazimierczak i osób związanych z codziennością na Saskiej 101. W rozmowach i wywiadach zapisane są wątki osobiste, obyczajowe, rodzajowe i anegdoty, które miały mieć wpływ na wiele osób, idei i inicjatyw społecznych, politycznych i artystycznych w latach 1984 – 2008.

Z Krzysztofem Gąsiorowskim, bratem Małgorzaty, wywiad przeprowadziła w sierpniu 2008, Irena Wiszniewska. 

Drugi wywiad - istotniejszy, bo bliższy Gąsiorowskiemu - poecie, Gąsiorowskiemu wrzuconemu w Los i historię, Gąsiorowskiemu, który "wyczerpuje" swoje życiorysy, dowody, podejrzenia i maski...  rozmawia Ryszard Ulicki

 

Zbigniew Chlewiński w rozmowie z prof. Wojciechem Skalmowskim o Kazimierzu Truchanowskim.

 

poprawianie masek

Przeglądam korespondencję z prof. Wojciechem Skalmowskim. Pisał 3 stycznia 2001 roku o Kazimierzu Truchanowskim: Poświęciłem mu trochę uwagi w wykładzie z literatury polskiej, podkreślając, że jest zupełnie przemilczany w oficjalnej literaturze polskiej.[1] A wcześniej w londyńskim „Pulsie”[2] podobnie i szerzej: