ELŻBIETA MUSIAŁ o MARKU PIEKARCZYKU i książce „Zwierzenia kontestatora”

Jest swoją historią

 

zwierzenia kontestatoraPatrzy na mnie twarz z okładki. Męska twarz. Twarz naznaczona. Jest w niej ból i rozumienie, pogodzenie i zamyślenie. Jakiś bezmiar, może nieskończoność. W tej głębi można się zatopić, wiele z niej wyczytać – niesie własną historię. „Jezus z Bochni” – nie dziwię się, że tak nazwano Marka Piekarczyka.

Zdjęcie na froncie okładki wykonała Katarzyna Rogalska-Piekarczyk, kochająca i kochana żona wokalisty. To bardzo mocny atut świetnie wydanej książki „Zwierzenia kontestatora” i zapowiedź 450-stronicowego wywiadu-rzeki, który się połyka. Sporą przyjemność sprawia obcowanie z wewnętrznym kosmosem Marka Piekarczyka. Podzielił się z nami swoim światem, odkrył karty, pokazał zasady, którym hołduje, postawy, które go budują. Zabrał siebie i nas w mentalną podróż nawet do lat swojego dzieciństwa. Mimo wielości zebranych obrazów, dygresji, przywołań, wskrzeszeń i wynurzeń trudno jest tak jednoznacznie określić jego pełną osobliwości postać, wymyka się zaszufladkowaniu. Pozostańmy zatem przy stwierdzeniu: OSOBOWOŚĆ.

 

Andrzej Walter

 

Jak odbić się od dna

 

o kulturze i rewolucji   Znając retorykę oponentów od razu, na samym początku muszę zastrzec – nie mam nic do Unii Europejskiej, ani też do naszego, oczywistego, uczestnictwa w tej potrzebnej instytucji. Czy ktoś chce, czy nie chce, jesteśmy integralną częścią Europy i tak jest, było i być powinno.

   Pytaniem, a może kwestią, o wiele ciekawszą jest nasza, nazwijmy to: relacja z Zachodem, tudzież samo pojęcie Zachodu, jego dziedzictwo, kulturowa treść i konotacje z tym związane. Sięgnąłem ostatnio po dwie pozycje książkowe rozważające między innymi wyżej przedstawione kwestie. Obydwie arcyciekawe i dające do myślenia.

 

Paweł Krupka

 

Wiosna Poezji na Litwie

 

Poezijos pavasaris 2018      27 maja zakończył się LIII międzynarodowy festiwal Poezijos Pavasaris – Wiosna Poezji. To nie tylko jeden z najstarszych w Europie festiwali poetyckich, lecz przedsięwzięcie organizowane z ogromnym rozmachem na terytorium całej Litwy oraz w kilku innych krajach europejskich i nie tylko. W tym przedsięwzięciu, imponującym w kontekście rozmiarów kraju, Związek Pisarzy Litwy współpracuje z krajowymi instytucjami kultury i stowarzyszeniami społecznymi, a także z litewską diasporą na świecie oraz akademickimi lituanistami. Spotkania z poezją litewską trwały przez dwa tygodnie maja we wszystkich większych miastach Litwy, w kilkudziesięciu mniejszych miejscowościach oraz w Irlandii, Polsce, Rosji, Szwajcarii i USA. W Polsce odbyło się w ramach Wiosny Poezji aż sześć prezentacji: 16 maja w Puńsku, Sejnach i Suwałkach, 17 maja w Puńsku i Warszawie i 18 maja w Warszawie. Polskę odwiedziła trójka litewskich poetów, niedawny prezes Związku Pisarzy Litwy Antanas A. Jonynas oraz dwoje twórców reprezentujących młodsze pokolenie, Agnė Zagrakaltytė i bardzo popularny autor piosenek poetyckich Domantas Razauskas. W stolicy litewscy poeci przedstawili swoją twórczość w bibliotece UW oraz w Muzeum Warszawskiej Pragi.

 

Lech Brywczyński

 

Krzyżacy i Prusowie: ile wojny, ile symbiozy?

 

krzyzacy i prusowie 1W 1331 r. Krzyżacy, dowodzeni przez komtura elbląskiego Hermana von Öttingen, dokonali najazdu na Sieradz i spalili miasto. Przeor dominikanów Mikołaj błagał po niemiecku komtura, którego znał ze swojego pobytu w Elblągu, o oszczędzenie klasztoru, na co usłyszał odpowiedź w języku Prusów: „Ne prest” (nie rozumiem).

 Stanisław Grabowski

 

Kalendarium Niepodległości (12)

 

Powitanie Józefa Piłsudskiego na Dworcu Wiedeńskim w Warszawie 12.XI.1916.

 

 

 

15 czerwca 1918

W Moskwie powstała Polska Komisja Wojskowa z gen. Józefem Hallerem jako przewodniczącym. Jego zastępcami zostali: płk Michał Żymierski, płk Leon Bobicki, mjr lek. Bronisław Nakoniecznikow-Klukowski, ppor. Wielogłowski. „W Moskwie nie zastałem już Hallera. Właśnie poprzedniego dnia wyjechał na Murmań. Podczas parudniowego swego pobytu w Moskwie zawarł umowę ze zreorganizowanym w początkach maja Wydziałem Wykonawczym Rady Zjednoczenia Międzypartyjnego, mocą którego została utworzona Polska Komisja Wojskowa w składzie kilku mianowanych przez Hallera oficerów oraz trzech członków zreorganizowanego Wydziału Wykonawczego Rady Zjednoczenia Narodowego: księdza Kazimierza Lutosławskiego, Władysława Michejdy i Zdzisława Oplustila, który z Woroneża przyjechał był w kwietniu do Moskwy z liczną grupą ochotników, co pod jego przewodnictwem ewakuowali się na północo-wschód z Charkowa w czasie pierwszego mego tam pobytu”. (Stanisław Grabski, Pamiętniki)