Jolanta Baziak
(ur. 10 kwietnia 1956 w Toruniu) – poetka polska, eseistka, krytyk literacki, plastyk i animator kultury. Jolanta Baziak tworzy poezję mistyczną, której stałym motywem jest poszukiwanie metafizycznych i religijnych sensów codziennego doświadczenia ciała oraz relacji międzyludzkich. Jej − określana jako trudna w odbiorze i wieloznaczna[1][2] − twórczość zdradza silne więzi z malarstwem impresjonistycznym.


Jolanta Baziak

Oszalej, najpiękniej jak potrafisz


Wynieś swoje walizki

tam

gdzie fortepian Szopena

w lato kochanków

w cień traw samotnych

populacji

urodź dziecko –

taką królewnę śnieżkę

która

zapragnie życia

albo małego księcia

umyj podłogę przed wyjściem

zostaw czystość

bo ocala


zapragnij wszystkiego

co niemożliwe

a konieczne


 

 

 

Jolanta Baziak

KONTRAKT


Maluję opuszkami pamięci

za kratami doczesnego okna

- szarość jest tutaj doskonała

jak doskonałość bywa szarością

i tu i tam serce przybywa i oddycha

w liście do istnienia

połóż na tę mgłę ciepło-zimno

z wodospadów i gejzerów

na marginesie rodzących się konstelacji

zapisz za mnie to jedno wspomnienie

świtu nad zmrokiem świtu nad zmierzchem

a wiesz że tak nie było z prawdą?

były gry świadomości racjonalizmy nauka

a może już jestem tak blisko

że parzysz

dłonie?

i tego nie czuję

a jednak

utrzymam świt gorejący

w palcach które się z tego nie rozpadną

taki mam kontrakt -

TY stwarzasz

ja trzymam

Pin It