Michał Piętniewicz



Kilka uwag o wierszu „Metafizyka” Bolesława Leśmiana.


MP

 

 

Janusz Termer

 

 

Na Jubileusz 80-lecia

 

O Henryku Gale słów kilka

 

gala henryk    Truizmem byłoby powiedzenie, że tak dobitnie formułowane liczne manifestacje katastroficzne w dwudziestowiecznej literaturze światowej, w tym i poezji polskiej (już od lat 30., na przykład w twórczości Czesława Miłosza czy Józefa Czechowicza, widoczne też potem w wierszach Tadeusza Różewicza (Nic w płaszczu Prospera) czy w prozie Tadeusza Konwickiego (Nic albo nic), są tworem czystej pisarskiej fanaberii i nie mają swych głębszych korzeni i źródeł w świecie rzeczywistości spełnionej apokalipsy. A także w rodzących się autentycznych zagrożeniach. Przykładów bez liku dostarczyć tutaj może cała historia tego - bodaj czy nie najbardziej okrutnego w całych dziejach ludzkości  - XX stulecia.  

Janusz Termer

 

Uwagi o spolszczeniach poezji Macieja Kazimierza Sarbiewskiego*

 

sarbiewski       Polsko-łaciński poeta i teoretyk literatury pochodzący z Mazowsza - Maciej Kazimierz Sarbiewski (urodzony. 24 lutego 1595 w Sarbiewie pod Płońskiem - zmarł 2 kwietnia 1640 w Warszawie) - żył wprawdzie niezbyt długo, ale zostawił po sobie skromy objętościowo dorobek. Acz porównywany już za życia autora z najwybitniejszymi poetami starorzymskimi i łacińskimi swego czasu. Uczył się w Kolegium Jezuickim w Pułtusku, gdzie zapoznał się z między innymi twórczością Horacego, Owidiusza i Wergilego. Studiował od 1622 w Rzymie w Collegium Germancum. Przyjął święcenia kapłańskie w 1623, Zaprzyjaźnił się z poetą Maffeo Barberinim - późniejszym papieżem Urbanem VIII, od którego otrzymał złoty laur poetycki (1625).. Wydawał zbiory poetyckie w Kolonii (Lirycorum libri tres) i w Antwerpii (Lirycorum libri IV..) - z kartą tytułową zaprojektowaną przez samego Rubensa (1628, i wielokrotnie wznawianymi, ok. 70 wydań!). Zdobył ogromną popularność w całej ówczesnej zachodniej Europie (szczególnie w Anglii, gdzie jego twórczość wywarła wpływ na dorobek  XVII-wiecznych tzw. "poetów metafizycznych"). Zyskał w Europie miano "chrześcijańskiego Horacego"  i wielką sławę jednego z najwybitniejszych nowołacińskich barokowych poetów tego wieku.

 

 

DARIUSZ PAWLICKI

O TYM DLACZEGO NIEKTÓRZY STAJĄ SIĘ SŁYSZALNI, INNI ZAŚ POZOSTAJĄ NIEMI

 

Tutaj spoczywa ten, którego imię zostało zapisane wodą.

Sentencja autorstwa Johna Keatsa umieszczona

na jego nagrobku.

                                                                            

O tym dlaczego niektorzy

Fot. Dariusz Pawlicki

 

 

 

Michał Piętniewicz

 

 

Obecność sacrum w Kamieniu na kamieniu.

 MP

 

Zanim przejdę do konkretyzacji problemu sacrum w dziele Myśliwskiego, czyli do omawiania poszczególnych powieści, chciałbym dookreślić nieco ten problem. Badanie hermeneutyczne nie ogranicza się jedynie do badania tekstu. To znaczy nie pozostaje jedynie na poziomie interpretacji. Hermeneutyka ma swoje korzenie w luteranizmie, wyrosła z potrzeby samodzielnej interpretacji Pisma Świętego, sola scriptura. Już tutaj tkwi jej istotny odnośnik do religii, do problematyki sacrum. Bez odniesienia religijnego zresztą, trudno sobie wyobrazić pisma również czołowych przedstawicieli hermeneutyki ponowoczesnej: Derridy, Foucaulta, Blanchota. Problem zależności między religią a hermeneutyką miał już swoje wprowadzenie w Prawdzie i metodzie Hansa Georga Gadamera, kiedy uczony niemiecki pisze między innymi o problemie święta i świętowania. Pogłębienie tej zależności uzyskało swój wyraz w pismach Paula Ricoeura, zwłaszcza w pracach Symbolika zła oraz Podług nadziei. W Symbolice zła Ricoeur dotyka problemu religijności poprzez zdefiniowanie symbolu. Jego warstwa dosłowna odsyła do drugiej warstwy, niejawnej, skrytej. Zatem mowa jest wtedy o nieprzejrzystości symbolu.[1]